Eerste hapje

Ik luister naar muziek uit mijn kindertijd; haasje en rammelaar, verteld en gezongen door Leonie Sazias met haar prachtige warme en wat (neus dicht geknepen) nasale geluid.

Vanavond Luca zijn eerste, tweede hapje. Gisteren keek hij nogal vreemd bij zijn eerste hapje avodaco, die niet heel erg lekker bleek. Het kwam er in zijn geheel weer uit. Vervolgens kwam Mart vandaag met een rijpe mango van de groenteboer. Dit beviel meneer beter. Bevend van de inspanning en opwinding bracht hij zelf het lepeltje met inhoud naar zijn mond.. En ik moest huilen.. Van de spanning die er was tussen Mart en mij, en die samenviel met dit prachtige moment van ons kleine mannetje. Ons mannetje die al zo groot wordt.. Stom.. Ik zou hem het liefst nog heel lang, klein en intens genietend, aan mijn borst zien drinken. Toch voel ik ook het einde van de borstvoeding aankomen. Mijn energiepeil is enorm laag en ik voel dat de borstvoeding daar zeker mee te maken heeft..

Verder.. Is het een heftige tijd.. Het is heel heftig tussen Mart en mij. En.. vandaag is Mart gestopt met roken. Dat vind ik ontzettend ontzettend stoer van hem. Ik heb besloten hem daarin in alles te steunen. Dat betekent; zelf goed slapen, niet zeuren & zo min mogelijk suiker en koffie eten en drinken

Gelukkig.. Zo'n knuffel en lach van ons lieve prachtige mannetje maakt alles tot iets relatiefs onbelangrijks.

Vandaag ook mijn eerste proefles muziek gegeven. Ik was van tevoren gespannen, zat absoluut niet lekker in mijn vel en moest nadenken bij alle logisch te nemen stappen. Ik voelde mijn ogen loensen (toen ik dit Helene vertelde, moest ze erg hard lachen.. en daarna, zag ze het zelf ook en vond me ineens heel eng!). De les verliep redelijk goed. Toch voelde ik dat ik wat ongemakkelijk en onzeker over kwam. Het was een fijn clubje moeders, relaxed en enthousiast.. En.. na afloop, zeven aanmeldingen!

Nu morgen nog.. Ben benieuwd hoeveel mensen er komen.

Merk wel aan mezelf dat ik wat verzand in de standaard spelletjes die ik vaak doe. Als een soort houvast; iets wat altijd werkt..

Tijd om uit comfortzones te stappen en nieuwe liedjes te ontwikkelen.

Morgen ook mij eerste echte 'muziekles' met Loek. Leuk! Leuk om het gezin ook weer te zien. Ik wil Mees ook ondertussen wat gitaarles gaan geven; leuk voor hem, leuk voor Loek, voor hun band, leuk ook voor hun papa- die stiekem zelf ook wel wat gitaarlessen wil.

 

Beroepsgedeformeerd

Mama zijn & scherp blijven, lijkt tamelijk onmogelijk voor mij de laatste tijd.

Onderweg naar het bos, in de auto, bevind ik mij in ongemakkelijke toestand op de voorste passagiersstoel. Een kwartslag gedraaid, met mijn benen opgetrokken tegen de bestuurdersdeur, met mijn rug naar Mart toe en met mijn rechterarmpink tamelijk acrobatisch in het mondje van Luca verwrongen. Luca is weer rustig, mama is rustig. Ondertussen gaat het gesprek verder met de onzichtbare bestuurder naast mij, Mart. Hij vertelt over de whisky bij de Lobbes, van een speciale slijterij uit de buurt. Nog volledig in mijn 'koetsjiekoetsjie' taal gemindset, antwoord ik met een hoogopgezet stemmetje en baby-toontje naar Mart:  'Jaa, dat is lekker he'?! Pas tegen het einde van de volgende zin, realiseerde ik mij wat er gebeurde. Mart, eveneens gebrainwashed, moet ik letterlijk uitleggen wat er net gebeurde.. Wat vervolgens leidde tot allerhande grappige tot aan funzige verbasteringen op de 'Ja, dat is lekker he..'versie, de rest van de middag.

; )